Sunday, 25 February 2024

මාගෙ මිතුරා! මාගෙ ගුරුවරයා!



ඉතිහාසය නැවත නැවතත් වෙමින් පවතිනු ඇත.

කවියාව මරාදමා යුධ සෙබලා ජය කෙහෙලි නංවනු ඇත. බාහුබලයෙන් සන්නද්ධ පාදඩ ගුරු කුලවල් රටවල් පාලනය කරනු ඇත. යෞවනය ගිනි තියනු ඇත. කාමය රජයනු ඇත.
කොන්දේසි විරහිත ප්‍රේමය, සහෝදරත්වය, දයාව, කරුණාව අප අතරම සැඟවී රහසේ හොල්මන් කලද පියවි ලෝකයේ සියල්ල නරුම ඒකාධිපති රත්තරං දෙවියෙකුට යටත් වී හමාරයි.
සියලුම පව් බැංකු ගිණුමේ ශේෂය විසින් කමා කරනු ලබයි. ලේ තැවරුනු අත් රත්තරං අල්තාරයට මල් පහන් පුදනු ලබයි. ලෝගු තුල සිරවූ සුචරිත නිළධාරීන් මා දෙස බලා අනුකම්පා සිනහවකින් මා හට පූපයක් දික්කරනු ලබයි. ලේ තැවරුනු පූපයක්. ඒක ආශිර්වාදලත් විශේෂ පූපයක්.
ඔවුන් ඉදිරියේ දණින් වැටී වේවැල් පාර කන්නට අපහස විඳින්නට සිරගත වන්නට මා කල එකම වරද මාගේ සහෝදරයාට කිසිඳු කොන්දේසියකින් තොරව ආදරය කිරීම නොවේද?
ඉතිහාසය නැවත නැවතත් වෙමින් පවතිනු ඇත.
ලෞකීක ආසාවන් විසින් ගැහැණියගේ තුවාල පාරවනු ඇත. එම ගැහැණිය ලෝගු වටා සිවුරු වටා රොක් වී පල්ලි පන්සල් ගොඩ නගනු ඇත. පිරිමින්ට තොල් සිපගැනීමට තහනම් නමුත් මිනිමරාගැනීමට අවසර මුඩු බිම් නිර්මාණය කරනු ඇත. එහි පිළිම තුල සිරවූ සර්වබලධාරී දෙවියන් පල්ලියේ මංගල්ල පොලේ වෙන්දේසි වනු ඇත.
සියල්ල කුඩු පට්ටං කරමින් මුහුදට ගලාගෙන යන රැල්ල මාගෙ වේදනා, මාගෙ අහිමිවීම්, මාගෙ ආසාවන් සියල්ල ඇතුලත් 'මම'ව මහා ජලාශයකට තල්ලු කරනු ඇත. 'මම' නැවත ජලාශයෙන් වාශ්ප වී වර්ශාවන් හරහා පොලොවටම පතිත වනු ඇත. මෙම කිසිදා නොනැවතෙන නිතර වෙනස් වන ජීව චක්‍රය මාව ශික්ශණය කරවයි. යටත් කොට පාලනය කරවයි.
මම දැන් තුවක්කුවක් එල්ලාගත් සොල්දාදුවෙක්.
විටෙක දකුණට විටෙක වමට ගී ගයන සොල්දාදුවෙක්.
මම දන්නේ ආදරය පමණි.
ආදරය ලැබුවේ දෙවියන්ගෙන් පමණි.
දෙවියන් හමුවූයේ මිතුරාගෙන් පමණි.
මාගෙ මිතුරා!
මාගෙ ගුරුවරයා!
- අර්ජුමාන්

Saturday, 24 February 2024

"අපි දෙයියන්වහන්සෙට තියපු පඬුරු කෑලි කෑලි කපා... අපෙ සුදු මහත්තයගේ නෝනා හාමු ළඟ භාර හාර වුනා"

නිරුවත් වන සතෙක් වූ ස්වභාවික අශ්ලීල පුරුශයා රූපයෙන් නාමයෙන් කාමයෙන් බලසම්පන්න බලකාමී ස්ත්‍රීය හමුවේ හීලෑ බලු කුක්කෙක් මෙන් නැට්ට වනමින් පසු කාලීනව එම ස්ත්‍රීයගෙම දඩ බල්ලෙක් බවට පත්වීම ඉතා පුදුමාකාරයි. ගැහැණු රූපය, ගැහැණු ස්පර්ශය, ගැහැණියගේ රසය, ගැහැණු ශබ්දය සහ ගැහැණියගේ සුවඳ ඇතුලත් මේ පංච ස්ත්‍රී වශීබන්දනයට මෙතරම් දෙයක් කල හැකිද?

ඔව්. ලොව පුරා අධි තාක්ශණික ක්‍රමෝපායන් යොදාගනිමින් පුරුශයන් අතර පවත්නා බිහිසුනු යුධ ගැටුම් සළකා බලන්න. කාර්යාලයක මේසයක් මත සිදු වන සුහද සාකාච්ඡා, පබ් එකක බාර් එකක අරක්කු බොමින් සංගීතයට නැළවෙමින් සිදු වූ සුහද වාද විවාද පසුකාලීනව මහා ප්‍රාග්ධනයක් සහ ශ්‍රමයක් යොදවමින් ක්‍රියාත්මක වන කුඩා අත දරුවන් අමු අමුවේ පුලුස්සා දමන මිලේච්ච අපායන් බවට පත්වන්නේ මිනිසාගේ මනසේ පවතින කුමන අඳුරු සංකීර්ණතාවයකින්ද?
ඉහත කී බලකාමී පෙරේත ස්ත්‍රීය විසින් මෙහෙයවෙන වහල් පුරුශයා සෑමවිටම උත්සහා දරන්නෙ තමන්ගේ ස්වභාවික නපුංසකත්වය අභියෝගයට ලක් කරගැනීම නොවේද. පිරිමින් ඔවුනොවුන්ගේ පිරිමිකම පෙන්වීමට, ඔප්පු කිරීමට සහ සනාථ කරගැනීමට මොනතරම් වෙහෙසක් දරන්නේද. පිරිමියාගෙ මනසද ගැහැණියගෙ මනසද අයත් වන ස්වභාවික ලෝකයේ පවතින සංකීර්ණ හැසිරීම් රටා වලට අභියෝග කරගනිමින් එදා මෙදා තුර මිනිසා උත්සහා දරා ඇත්තේ මිනිසාගෙ දෘශ්ඨිය පෘථිවිය මත පිහිටුවාගැනීමයි.
එම ක්‍රියාවලියේදී මිනිසාගෙ වැඩි අවධානයක් යොමු වූයේ පිරිමි සහ ගැහැණු යන කාණ්ඩ දෙක වෙන් කරගැනීමේ සරල රේඛාව ඇඳ ගැනීමට නොවේද. කිසිඳු නපුංසක ලක්ශණයක් නොමැති පරිපූර්ණ පිරිමියාව නිර්වචනය කරන ස්ත්‍රී මානසික සංකීර්ණය නිරීක්ෂණය කර බලන්න.
එහි පවතින බිහිසුණු ප්‍රචණ්ඩත්වය අප යුධ බිමේ දුටුවේ නැද්ද?
යෞවන සහෝදර ප්‍රේමයන් අමු අමුවේ පුලුස්සමින් නිර්මාණය කරගත් මහා ගිනි ජාලා තුල එකී රෝගකාරී ස්ත්‍රී ලිංගික-මානසික අර්බුදය ඔබ දුටුවේ නැද්ද?
- අර්ජුමාන්
24.02.2024

Sunday, 3 December 2023

මළගිය භූත ආත්ම හොල්මන් කරන රහස් කියන කඳු!

 ෆිල්ම් එක බලපු දවසෙ ඉඳන් තාමත් මගේ මොළේ රසායනික තත්වය වෙනස්. වෙනස් කියන්නෙ ආයෙමත් ස්වභාවික තත්වයට ආවා වගේ මට දැනෙන්නෙ. පහුගිය කාලේ අනපේක්ෂිතව ලැබුන ජනප්‍රිය රැල්ලත් එක්ක බෝට්ටුව එක එක පැත්තට වැනෙන්න පටන් ගත්තා. සැඩ සුලං ආවා. මුහුද සැර කරා. සුනාමියක් වගේ උස රැලි ගැහුවා. කොච්චර රුවල් තද කරත් ඒ රාක්ස රැලි එක්ක හැප්පෙන්න අමාරුයි. බටහිරට හරවන්නද නැගෙනහිරට හරවන්නද මට හරියටම තේරුන් නෑ. ඔහොම ඉද්දි මුහුදු හුලං වැදිලා මට මාරාන්තික උණක් සෙට් වුනා. බෝට්ටුව යටට රිංගලා කුණු මාලු අස්සෙ සති දෙකක් නින්දකට ගියා. නැගිටලා බලද්දි මුහුදෙ සැර අඩු වෙලා. ඉර පායන්න ළඟයි. එක පාර ජගා අයියා කථා කරලා කිව්වා ෆිල්ම් එකේ ප්‍රිමියර් එකට වරෙන් කියලා. ෆිල්ම් එක බැලුවා. උණ හොඳ වුනා. දැන් අහස පැහැදිලියි.

අපි අතර එදිනෙදා වැඩ සිටින ඉතා ගුණගරුක, නිතර පල්ලි යන, නිතර පන්සල් යන, යහපත ගැන නිතර උදම් අනන, දුප්පත් අයට දානමාන දෙන, දෙවියන්ට කීකරු, ජොබ් එකට මහත් සේ කැප වෙච්ච, සුචරිත මිනිසුන්ගේ ලැට් එක පිටුපස ඇති අඳුරු මිලේච්ඡ යක්ස ස්වභාවය දැන් මට වෙනදටත් වඩා ඉතා පැහැදිලිව පේන්න අරන්. හරකගෙ ඔලුවට පොරොවෙන් කොටලා, දනිස් කුඩු කරලා බිම වට්ටලා, ආයෙත් මැරෙනකම්ම වද දුන්න ලේ තවරාගත්ත මස් කඩේ කම්කරුවන්ට වඩා මම ගොඩාක්ම භය තෙල් නැති කටු නැති සුපිරි මස් තේරීම තම විනෝදාංශය හෝ තම පොරත්වය පෙන්වීමේ නිර්ණායකයක් කරගත් නාගරික මැද පන්තියේ ඉහල පෙලේ රැකියාවන් වල නිරත වන පිරිසිඳු ඇඳුම් අඳින පිරිමි මහත්තුරුන්ටයි. රාජකාරිය දේවකාරිය කරගත් තම ස්වාමියාගෙ /  ආණ්ඩුකාරයාගේ ජංගිය ඉතා කැපවීමෙන් සෝදා ගිනි අව්වේ රෙදි වැලවල් වල වනන, ලෞකික පෙරේත ගැහැණුන් ඉදිරියේ තම බාහු බලය ප්‍රදර්ශණය කරන්නට මැන බලන්නට උත්සහා දරන මාගේ හිතාදර පිරිමි මිතුරනි, මට උඹලව රහස් කියන කඳු අස්සෙ වදකාගාරයක හම්බුනා. උඹලාගෙ හිත් ඇතුලෙ වදදෙන අඳුරු කාම-සංකීර්ණයත් මම ඒ වදකාගාරය ඇතුලෙදි දැක්කා. ඒකයි මම කිව්වෙ දැන් අහස ඉතා පැහැදිලියි.

88 / 89 භීෂණය මට පංච ඉන්ද්‍රීයන් වලට සෙට් වෙලා නැතත් එය හදවතේ සහ මොළයේ සංවේදන වල නිතර නිතර හොල්මන් කරන කිසිදා නොමියෙන අවතාරයක් බවට පත්වෙලා. පොඩි කාලේ ඉඳන් අම්මයි තාත්තයි කෑ කෝ ගගහා ගෙදර රණ්ඩු කරද්දි ඒ භූත අවතාරය එළියට පනිනවා. පුංචියි බාප්පයි තිත්ත කුණු හරපෙන් කෑ ගගහා මල්ලිලා නංගිලා ඉස්සරා මරා ගද්දි ඒ යක්සාත්මය එළි බහිනවා. සාමාන්‍ය සමාජයේ හොරෙක් කිව්ව, ග්‍රීස් යකෙක් කිව්ව මනුස්සයෙක්ව අල්ලගත්තම ගස් වල ගැටගහලා ඇඳුම් ගලෝලා දිමි ගොටු දාලා පොලු වලින් තඩිබානවා දකිද්දි ඒ අවතාරය කථා කරනවා. ප්‍රභාකරන්ගේ මිනිය බල බල ඉතා උද්ධාමයෙන් කිරිබත් කද්දි ඒ අවතාරය හිත අස්සෙ ඉඳන් හොල්මන් කරා. ඒ හැමෝම පහුවදා මුකුත්ම නොවූවා සේ පාරේ බැහැලා වැදගත් මහත්තුරු විදියට වැඩට යද්දි / පල්ලි යද්දි / ඡන්දෙ දාන්න යද්දි කෑ ගහලා අඬන්න හිතිලා තියෙනවා. ඒ වගේම රහස් කියන කඳු බලද්දිත් මට ඉකි ගගහා අඬන්න හිතුනා. ඒත් එහෙම අත දරුවෙක් වගේ ඇඬුවම මානසික රෝහලේ කූරු ගණන් කරන්න සිද්ධ වෙන නිසා මමත් අනිත් උන් වගේම හිනා වෙලා ජවනිකාවට සහයෝගයක් දුන්නා. එතකොට මට කවුරුත් පිස්සෙක් කීවේ නෑ. හැමෝම කිව්වේ මම ආර්ටිස්ට් කෙනෙක් කියලා. ෆිල්ම් එක පුරාවටම මානසික රෝගයක් වැළඳුන ඒ අසරණ තරුණ තරුණියන්ව හඹාගෙන ගිය උගත් දක්ෂ දොස්තර මහත්තුරුන් කොච්චර මහන්සියක් වෙන්න ඇත්ද මේ ලෙඩේ සුව කරන්න. නේද. එකී මානසික රෝගය ඇත්තටම පැවතුනේ කවුරුන් ඇතුලේද මම මගෙන්ම ප්‍රශ්ණ කරන්න පටන් ගත්තා.

පැවැත්ම උදෙසා තම පක්ෂ සහෝදරයාගේ මල මිනියෙ බන්ධනයෙන් ගැලවෙන්ට උත්සහා කල-පසුව මල මිනියේ කුණු වෙන අතක් සමග මාංචුවක පැටලුන-වෛශ්‍යාවකගේ මැහුම් දැමීමෙන් පුනුරුත්පත්තිය ලබා අවසානයේ කඳු අතරටම නික්ම ගිය ඒ විප්ලවවාදී තරුණයාගේද? නැතිනම් ඊට විරුද්ධව නැගී සිටි එක්තරා සමලිංගික සංකීර්ණතාවයකින් රහසේ සටන් වදින යුධ හමුදා නිළධාරියාගේද? හෝ මිනි වලට පැන් වඩන, බණ කියන, ගමට උපදෙස් දෙන, නමුත් හිත යටින් ගලෝපු සැටලිමට ආසා කරන අපේ පන්සලේ හාමුදුරුවන්ගේද? උන්දගේ ගුරා වන ඒ වන විට මානසික රෝගකාරී තත්වයකින් පසුවේ යැයි කියන පන්සලේ ලොකු හාමුදුරුවන්ගේද? දරිද්‍රතාවයේ ගිලී සිටින ඒ මවගේද? ඒ පියාගේද? නැතිනම්... මේ සියලුම විකෘතිතා යනු එවකට බල ව්‍යුහයේ (power-grid) පැවති ජේආර්-විජේවීර මානසික සංකීර්ණයේ ප්‍රතිභිම්බයන් ද යන්න මම තනියම කල්පනා කරන්න පටන් ගත්තා.

භීෂණ සමය ගැන ලියවුනා යැයි කිවූ ගින්නෙන් උපන් සීතල බලලා ගෙදර ආවේ එක්තරා කලකිරීමකින්. ඒ ෆිල්ම් එක යම්කිසි අධ්‍යයනයක් හෝ අධ්‍යයනයක ආරම්භයක් වුනත් සිනමාව යන කාරණාවේදි යටි හිතේ දුකක් පැනනැග්ගා. ඒ දුක සමනය වෙන්න රහස් කියන කඳු ඊට තියුණු මානයන් වලින් මේ භීෂණ කාල වකවානුව කියෝලා තියෙනවා කියලා පේනවා. ඒක සතුටක්. ඒක එක්තරා වේදනාත්මක සතුටක්. විශේෂම කාරණාව ඒ කියවීම නූතනයි. විද්‍යාත්මකයි. සාර්වත්‍රිකයි. එකී මිලේච්ඡ සමය පුරාවටම රටේ සියලුම ආගමික සංස්ථාපිතයන් වැඩ කරපු ආකාරය මේ ෆිල්ම් එකෙන් නිරීක්ෂණය කෙරෙනවා. ඒක පන්සලටත් පල්ලියටත් කෝවිලටත් අදාල වන න්‍යයාත්මක කාරණාවක්. ඒක තවත් දිගහැරගන්න පුලුවන්නං අද වන විට ගෝලීයව පවතින ආගමික-බල ව්‍යුහය මූණ දෙන ව්‍යාකූලතාවයන් පැහැදිලි කරගන්නත් පුලුවන් වෙයි. විශේෂයෙන්ම තේරවාදී බුද්දහගම 1977න් පස්සෙ ලංකාවේ නිර්මාණය වුන ඇමරිකන් ෆැන්ටසි ලෝකයත් එක්ක හයිබ්‍රිඩ් වුන විදිය, එකල සහ දැනුත් ලාංකික සමාජයේ පවතින ගැඹුරු ආධ්‍යාත්මික අර්බුදය සහ සම්පූර්ණ භීෂණ සමය පිටිපස්ස‍ෙ උතුරේ සහ දකුණේ වැඩ කරපු මනෝලිංගිකමය ව්‍යාධිය (human psychosexual pathology) කියෝගන්න රහස් කියන කඳු තල්ලුවක් වෙනවා කියලා මට හිතෙනවා.

-          - අර්ජුමාන්

Wednesday, 24 November 2021

ලේ සහෝදරයා වෙත

 ලේ සහෝදරයා වෙත,

නොවැම්බරය ද නිම වෙමින් පවතී. පළවෙනිදා දුන් ඌරු මස් හොද්ද තවමත් ජීර්ණය වීද, බඩ යන්නේද, ලේ වමනෙ කරන්නේද මා නොදනී. එහෙත් අහම්බෙන් අප මගතොටදී හමුවූ විට, කිසිවක් කිසිවිටක කිසිදාක නොවූවාක් සේ අතිශය සාමාන්‍ය ලෙස නුඹ මා හා හිනාවීම, මාද නුඹ හා හිනාවීම හෝ හිනාවීමට උත්සහ දැරීම, සිපවැළඳ ගැනීම, හෝ සිපවැළඳ ගැනීමට උත්සහ දැරීම සහ ඕපදූප කියවීම ඔස්සේ මා නුඹවද, මාවද, එකවර තේරුං ගැනීමට උත්සහයක නිරත වීමි. ඒ නිරීක්ෂණ තුල, මා හට පෙනී ගියේ, නුඹ එකම ඌරු මස් හොද්ද නැවත නැවතත් වමනය කර ඒ වමනයම දිනපතා ආහාරයට ගන්නා බවකි. කම් නැත, මාද නුඹ මෙන්ම අතිශය දේශපාලනිකය.  

කාලය ගලාගෙන යන්නට විය. බෝපිටිය බාර් එකේ අප හමුවී දෙඩූ සියල්ල හෝ නුඹ දෙඩූ මා අසා සිටි සියල්ල, හෝ මාහට ඇසීමට බල කල ඒ සියල්ල, කාලය හමුවේ මෝරන්නට විය. කාරයක හැංගීමට උත්සහ කල ආදර කථා / වල් කථා / වේස කථා, බොරු වදන්, ‍බොරු පොරොන්දු, බොරු බත්, බොරු පපඩං, බොරු කඳුලු වසාගත් මේ නිවී ඇති අලු යට මෝරන මහා ගින්නෙහි පෙරනිමිති, නුඹ ද මම ද දිනපතා දකින්නට විය.‍ එය සැබැවින්ම නොවැළැක්විය හැකි මහා ගින්නකි. නිතර ඇවිලෙන පරණ ටයර්, පිච්චෙන මළ සිරුරු, කම්බි කූරු ඇනගත් යෞවන අහිංසක ශරීර, කරන්ට් අල්ලපු මොළ, මිනී මස් කන වදකාගාර වල ඇති වූ මහා ගින්නක් වැනි මේ කිසිදා නොනිමෙන ගින්න ඉදිරියේදී විසබීජ නාශකයක් වනු නොඅනුමානය.  

පුස් බැදිච්ච කැවුං කැවූ, මරලතෝනි නලා වැයූ, දිරච්ච සුදු කොඩි වලින් හංගා ගන්නට උත්සහ දැරූ, ලේ තැවරුනු පාංකඩ රතු වස්ත්‍ර ලෙලදුන් පහුගිය අගෝස්තු සාදයේදී, යුද්ධයකට රෝස පාට බොම්බයිමුටයි ගෙනැවිත් මෙන්, සියල්ල සැනසීමට / සිනහගැස්සීමට උත්සහ දරූ නුඹේ ආත්මානුකම්පිත සහ වෙහෙසකර ආත්මය, කොතරම් යටත් වීද, හෝ යටත් වීමට උත්සහ දරන්නේද යන්න, මා නුඹ දෙස බලා සිටියේ ඉමහත් ආදරෙයන්ය. එහෙත් රෝහණ නුඹට එසේ ආදරය කලේ නැත. මා මෙන් නුඹට කිසිවෙක් ආදරය කර නැත‍. කාලේ අරක්කු බෝතල්, ගෝල්ඩ්ලීෆ්, කඳුලු එක්ක ගැලරියේ සිට නුඹ බලා සිටි ගින්නෙන් උපන් සීතලෙහි සිටි වීරයා රෝහණ, නුඹම බව, රෝහණ නොවන බව, තවමත් තේරුං නොගත්තෙහිද?

අතීතය නැවත නැවතත් වෙමින් පවතිනු ඇත. කිසිවක් කිසිදා නිම වන්නේ නැත, නිමවීමම නැවතත් ආරම්භයකි. ආරම්භය නිමාවක් දකින තුරු පැවැත්ම ඉදිරියටම තල්ලු කරනු ඇත. අවසානය කෙසේ වෙතත්, එය ආරම්භයක් පමණි.

අගුලු කඩාදැමූ ලාච්චුව මා දිනපතා වන්දනා මාන කරනු ඇත. පිහිතල වලින් අත් වල කෙටූ තුවාල වල දිනපතා තෙල් තවරණු ඇත. එහි හැංගු හෝ හැංගීමට උත්සහ දැරූ අභිරහස් දිනපතා මා විසින් විශ්ලෙෂණය කරමින් පවතී. මළවුන් හොල්මන් කරනු ඇත. පිච්චුනු මිනිකඳවල් හඩා‍වැටෙනු ඇත. එවැනි දවසක, ඔවුන්ගේ කලු ආගමික පූජකයන් සැපසේ නිදන්නේ කෙසේද?

ඉහත කිවූ කිසිවක් හා වැඩිදුර සටන් කිරීමෙන් වළකින්න, බොරුව හැංගීමට‍ වෙහෙසීමෙන් වළකින්න, සත්‍යය ජයගන්නේ හුදෙක් තාත්වික තර්කයෙන් පමණක් නොව අතාත්වික සහ සංකීර්ණ තර්කනයෙන්ද බව මතක තබා ගන්න. ‍ඒ කෙසේ වෙතත්, මේ වචන සාතන්ගේ පුත්‍රයා‍ගේ වචන හෙයින්, නුඹට හුරුවක්ද දැනෙන්නට වූ බව මා දනිමි. ඒ හුරුව නුඹේ අනන්‍ය හුරුවයි, නුඹේ දුවගේ හුරුවයි, නුඹේ පියාගේ හුරුවයි, නුඹේ සහෝදරයාගේ හුරුවයි (රතුසහෝදරයාග‍ෙ නොව, ලේ සහෝදරය‍ාගෙ), සහ එ් සහෝදරයාගෙ පුත්‍රයාගේ හුරුවයි. සෑමවිටම සත්‍යය හෙළිදරව් වන්නෙ සාතන්ගේ වෑයමෙන් බැව් නුඹට අමතකද?

දුවට ලං වන්න, දුවට ආදරය කරන්න, දුවව වැළඳගන්න

දුවට ලං වන්න, දුවට ඇහුම්කන් දෙන්න, දුවව වැළඳගන්න

දුවට ලං වන්න, රෝහණව වළලන්න, දුවව වැළඳගන්න

ආමෙන්!

Tuesday, 23 November 2021

තිහේ කණුව පසු කරමින් (24.11.2021)

අම්ම තාත්තා
සහෝදර සහෝදරියො
යාලුවො නෑදෑයො
එහා ගෙදර උන්
මෙහා ගෙදර උන්
ගම!
කවදාවත් මගේ වටිනාකමක් දැක්කෙ නෑ
මම දකින මගේ අනන්‍යතාවය ඒගොල්ලො දැක්කෙ නෑ
මම කව්ද කියල උන් දන්නෑ
උන් අන්ධ වෙලා
උන් වහල් වෙලා
මොඩ හැත්ත
ගොබ්බයො
බයියො
ඒගොල්ලන්ට මං වෛර කරන්න පටන් ගත්ත
ගෙදරින් ඈත් වුනා
ගමෙන් ඈත් වුනා
පල්ලියෙන් ඈත් වුනා
ප්‍රජාව!
ඉගිල්ලුනා
ඈතකට
වෙන රටකට
වෙන ගමකට
වෙන නගරයකට
වෙනස් වෙනස් මිනිස්සු හම්බුනා
ඒගොල්ලොත් මං වගේමයි
ඒගොල්ලන්ගෙ වටිනාකමත් ගම දැකල නෑලු
ඒගොල්ලොත්
මං වගේම
ගමට
නෑදෑයන්ට
යාලුවන්ට
වෛර කරන්න පටන් අරං
අපි කතා කරා
බිව්වා
ඩ්‍රග්ස් ගත්ත
ෆිල්ම් බැලුව
සිංදු කිව්ව
ට්‍රැවල් කරා
ඒත්,
නිදියන ඇඳේ
කොමෝඩ් එකේ
මුහුදක් ළඟ
අහසක් යට
සිගරට් එකක් එක්ක
පාලමක් උඩ
බ්ලේඩ් තල
ස්ටෑම්ප්
ඉන්ජෙක්ෂන්
ටැබ්ලට් එක්ක
තනි වුනා.
අම්මව මතක් වුනා
තාත්තව මතක් වුනා
නංගි, මල්ලිලා, ගමේ යාලුවො
පල්ලියෙ මංගල්ලෙට සිංදු කිව්ව හැටි
පොඩි කාලෙ බන්ට් එකේ සෙල්ලං කරපු හැටි
වෙසක් කූඩු හදපු හැටි
ඒ වෙලාවට
පපුව පැලෙන්න එනව
උගුර රිදෙනව
කඳුලු පනිනව
ඒක දෝංකාර දෙන පාලුවක්
මම ඒගොල්ලන්ගෙන් දැක්කෙ මාවමද?
මොකද මම අවුල් වුනාම, උන් අවුල්
මං හොඳ වුනාම, උන් හොඳයි
මට අපහස කරපු යාලුවා මගෙම ඇතුලෙ ඉන්න මමමද?
මාව රිජෙක්ට් කරපු මගෙ පළවෙනි ගෑණු ළමයා මමමද?
ඒගොල්ලො එක එක වර්ගයේ කණ්නාඩිද?
එහෙමනං,
මගෙ වටිනාකම
මගෙ අනන්‍යතාවය
මගෙ විශේශත්වය
රිජෙක්ට් කර ගත්තෙ මමමද?
මම අත් දිගු කරා
මටම
මගෙ කැතම මම
මගෙ ලස්සනම මම
මගෙ සුපිරිම හැකියාව
මගෙ කැතම නොහැකියාව
මගෙ වටිනාකම්
නොවටිනාකම්
මම මාවම බදාගත්තා
ඉම්බා
නැලෙව්වා
බැන්නා
සැනසුවා
තුවාල පුච්චගන් නැතුව
දුක දරාගෙන
මැහුම් දාගන්න
ගෙදර ආවා!
මම එනකං ගමේ උන් බලාගෙන ඉඳල
අම්ම බීෆ් හදල
තාත්තා සිංදු දාලා
මෙහෙ අද පාටියක්
දැන් මම ඉන්නෙ ගමේ
උන් එහෙම්මමයි
ගොඩයො
බයියො
සී මේජර් ගැහුවත්
සී නයින්ත් ගැහුවත්
සී නයින්ත් මේජර් සෙවන්ත් ගැහුවත්
මොන හුකාරිස් කෝඩ් එකක් ගැහුවත්
උන්ට අනුව මම ගැහුවෙ ගිටාරෙක
උන් දන්නෙත් නෑ
ඕනෙත් නෑ
ඉතිං මොකෝ!
මම ගියොත් මමත් නෑ
උනුත් නෑ
ගිටාර් එකත් නෑ
සී මේජත් නෑ
සී මේජර් සෙවන්තුත් නෑ
කොටින්ම පැවැත්මකුත් නෑ
උනුත් මං වගේමයි
මමත් උන් වගේමයි
අනන්‍යයි
සමානයි
උන් නැති තැන
අහසනං
උන් ඇති තැන
පොලොවනං
සිතිජ රේඛාව උඩ
මම
අතරමැද සිට
~ අර්ජුමාන්
තිහේ කණුව පසු කරමින්

Monday, 10 May 2021

වැලි මාලිගා

අපේ ඉපදීම අහම්බයක්, මරණයත් ඒ වගේම අහම්බයක්. ඒ අතර හුස්ම වැටෙන මේ මුලු ජීවිත කතාවම අහම්බයන් ගොඩක එකතුවක්.

අපි ඉපදෙන්නෙ බැදීමක ප්‍රතිඵලයක් විදියට. කොටින්ම මේ ජීවිතය ගලාගෙන යන්නෙම එක එක බැදීම් සමූහයක් නිසා.
ඒත් ඇත්තටම මේ බැදීම් නිකං අපි පොඩි කාලෙ මුහුදු වෙරළේ හදපු වැලි මාලිගා වගේ. කොච්චර ලස්සනට හැඩ වැඩ දාල මෝස්තර දාල මාලිගා හැදුවත් රැල්ලක් ආපු ගමන් ඒ ඔක්කොම සුනු විසුනු වෙලා යනව. ඒත් අපි රැල්ල එනව කියල දැන දැනත් මාලිග නොහදා හිටියද?
ඒ කාලෙ අපිට මාලිගා හදන එකත් සතුටක්, ඒව කැඩිල යන එකත් සතුටක්, මොකද අපි දැනං හිටිය කොයි වෙලේක හරි ලොකු රැල්ලක් ඇවිල්ල මේ ඔක්කොම චප්ප චෝරු වෙනව කියල. මාලිගා කැඩෙනව, ඒ කැඩුන මඩ වලින්ම අපි ආයෙ මාලිගා හදාගන්නව.
මේ මුකුත් නොහදා, හැදුවත් කොහොමත් කැඩෙනවනෙ කියල රැල්ල එනකං තනියෙම මග බලාගෙන ඉන්නත් පුලුවන්, එතකොට අපි "දුකෙන්" ඉන්නව.
කැඩෙන බව දැන දැනත් වැලි මාලිගා හද හද සෙල්ලං කරොත් අපි "සතුටින්" ඉන්නව.

~ අර්ජුමාන්