නුඹගේ නාමය සදා නොමියෙනු පිණිස
නුඹේ දොර ජනෙල් වල අගුල් ඇරපල්ලා
හැඩ හුලග, වැහි අකුණු, මදපවන
ඔන්න ඔහේ එන්න දීපං
ඔහේ හමා එනු ඇත
ඔහේ හමා යනු ඇත
එන්න දීපල්ල
පරණ දෑ ගහගෙන යන හැටි
අලුත් දෑ අලුතෙන් එන හැටි
බලා ඉදපල්ලා
සන්සුන්ව
තනියෙන්
මන්දිර අම්බලම් වනු ඇත
සදා නොපවතින
යන එන, ගරාවැටෙන, ආයෙත් හදාගන්න
තාවකාලිකත්වයේ සැනසිල්ල
සැබැවින්ම විදගන්න
නන්නාදුනන උන්ට
නුඹව තේරුං කරවන්න වෙහෙසක් කුමටද
නුඹේ අම්බලම සියල්ල පවසනු ඇත
වසා ගත් මන්දිර
උස තාප්ප
කරන්ට් වැටවල් නුඹට නොකියූ දෑ
කුඩු පට්ටං වුන
එහෙන් මෙහෙන් අමුණ ගත්ත
චප්ප චෝරු අම්බලම්
දේවල් තේරුං කරවනු ඇත
ඒ අවබෝධයෙන්
දවසක සතුටෙන්
සැනසිල්ලෙන්
පාලු අහසේ
තනියෙන් මියැදෙන්න
නුඹ ඇරියොතින් ජනෙල් වල හිර වෙච්ච අගුල්
පිටත වායුව, හිස් මන්දිරයට, ඉබේටම ගලා එනු ඇත
වැඩි තැන සිට අඩු තැනට සියල්ල ගලාගෙන යනු ඇත
ඉතුරු වූ දෑ, නුඹය
ගිය දෑ, නුඹ නොවේය
තවදුරටත් වෙන් කල නොහැකි
විනාශ කල නොහැකි
ඒකීය නුඹ
අම්බලමකි
අම්බලමෙන් නුඹ නික්මුනද
එය සදා පවතිනු ඇත.
සදාකල් සදානොමියෙන
ආත්ම නුඹ දිහා බලා
සුසුම් හෙළනු ඇත
මරණයෙන් එහා පැත්තෙ සිට
නුඹගේ නාමය සදා නොමියෙනු පිණිස
නුඹේ දොර ජනෙල් වල අගුල් ඇරපල්ලා
~ අර්ජුමාන්
තුනයි පනස් පහ ඒඑම්, විස්ස හය විස්ස
No comments:
Post a Comment